Welke les heb jij te leren in je relatie?

Vrijwel iedereen kent wel het heerlijke gevoel van verliefd zijn. Dat je precies díe persoon bent tegengekomen die jou compleet maakt, je geliefd doet voelen, jou precies die erkenning of bevestiging geeft waar je al die tijd al naar verlangde, et cetera. Maar in vrijwel alle relaties komt er ook een punt waarop je partner je niet meer geeft wat je zo graag wilde. Je komt een kant tegen van je partner waar je grote moeite mee hebt en die je een verdrietig, angstig, leeg, onmachtig of boos gevoel geeft.

Vaak is onze neiging dan om te gaan werken om dat fijne gevoel weer terug te krijgen. We proberen onze partner te veranderen, we gaan onszelf aanpassen, we gaan zorgen voor de ander, of laten niet meer het achterste van de tong zien. Het gevolg is echter dat we vaak juist ruzie krijgen, gaan twijfelen of dit wel de juiste partner is, onszelf verliezen of ons gaan terugtrekken. En precies daardoor verdwijnt onze liefde voor de ander (en vaak ook voor onszelf) steeds meer naar de achtergrond.

Onze partner weet onbewust en onbedoeld precies op díe knoppen te drukken die bij ons een oude pijn aanwakkeren; precies de pijn die we niet willen voelen. ‘Je trouwt met je trauma’, wordt wel gezegd. Maar diezelfde partner geeft ons ook een kans om oude stukken te helen in onszelf.
Heel lang ben ik bezig geweest om mijn partner te veranderen. Steeds weer wilde ik het contact voelen met hem, omdat ik anders het oude gevoel tegenkwam van de paniek, de verlatenheid en de onmacht die ik heb gevoeld als klein meisje toen mijn ouders gingen scheiden en mijn vader was vertrokken. Om dat gevoel maar niet te hoeven voelen, ging ik steeds meer trekken aan mijn partner: contact, contact, contact! Maar hoe meer ik aan hem ging trekken, hoe meer mijn partner juist de neiging had om uit contact te gaan. Met als gevolg dat ik toch weer werd geconfronteerd met mijn oude pijn.

Vrijwel alle stellen die ik in mijn praktijk zie, hebben (allebei) bij de eerste sessie de neiging om met de vinger naar de ander te wijzen. Beiden zouden ze graag willen dat hun partner zich anders gaat gedragen. Onder die verwijten naar de ander zit echter vrijwel altijd een diepe eigen pijn, angst of boosheid verborgen, die we hopen op te laten lossen (of in ieder geval niet te hoeven voelen) als die partner zich maar anders zou opstellen.
De momenten dat het me lukte om te stoppen met steeds maar dat contact te zoeken met mijn partner, kwam ik in mezelf een paniek tegen. De paniek van het verlaten kind in mezelf; een gevoel dat ik koste wat kost wilde vermijden. Door te stoppen met de ander in het contact te trekken, ben ik langzaam begonnen met het toestaan van dit gevoel in mezelf. En juist omdat ik niet meer aan het trekken was, kwam mijn partner uit zichzelf naar me toe omdat hij zich aangetrokken voelde tot mijn energie en de behoefte voelde om in contact te gaan met mij.

De vraag is dan ook: ben je op zoek naar een partner die jou gelukkig maakt? Want dan is de kans zeer groot dat je keer op keer teleurgesteld raakt. Of ben je op zoek naar een partner die jou kan helpen om jezelf te helen en werkelijk jezelf te worden? Door te stoppen met verlangen dat de ander moet veranderen en te kijken naar de pijn, het gemis, de angst of de boosheid die er in jou zit, kan je jezelf stap voor stap dichter bij je werkelijke zelf brengen. Als het je lukt om zo naar je relatie te leren kijken, is de kans heel groot dat deze relatie je een heel diep geluksgevoel kan geven.

Echt niet dat het mij al dagelijks lukt om al die oude gevoelens toe te laten. En gelukkig ook maar. Want zoals mijn moeder vaak heeft gezegd: ‘Nouk, wees blij dat je nog niet alle lessen hebt geleerd, want als dat zo is, dan ga je dood.’ Niet voor niets vertellen mensen vaak dat ze de grootste groei zijn doorgegaan in crisissituaties in ons leven. Want precies daar komen we gevoelens tegen waar we ons jaren lang tegen hebben geweerd. Juist als we stoppen om weg te rennen van dit gevoel van binnen, kan de pijn gevoeld worden. Pas dan kan de pijn transformeren naar iets anders: een diepe innerlijke rust, een gevoel van heelheid, van vertrouwen en acceptatie. Ik heb dan ook het volste vertrouwen dat het leven me precies die lessen voorschotelt waardoor ik elke keer een stukje dichter bij mezelf kan komen.
Hoe zit dat bij jou? Welke lessen heb jij aan te gaan? Heb je te leren je grenzen of behoeftes te gaan aangeven, je angst of verdriet te laten zien, je eigen weg te gaan volgen, je verlatenheid of eenzaamheid te voelen, jezelf te gaan waarderen of erkennen of is het iets anders in jouw geval?
Komende tijd geef ik meerdere trainingen en workshops die je kunnen helpen om jouw lessen aan te gaan. Voor meer info kan je kijken op mijn site: www.ninouk.nl.

Uit onderzoek is gebleken dat er gemiddeld 200 keer per dag over je grens wordt gegaan. Dit getal is gebaseerd op een volwassen persoon zonder kinderen. Heb je wel kinderen? Dan is het aantal keer dat er over je grens wordt gegaan nog eindeloos veel groter. Dat terwijl het aangeven van je grenzen ontzettend belangrijk is. Grensbesef leidt namelijk tot meer (zelf)liefde in je leven. Hoe je leert om je grenzen aan te geven weet Ninouk Hehenkamp van NINOUK Body & Mind.