2025 werd, astrologisch gezien, een jaar waarin we werden uitgenodigd — of liever gezegd gedwongen — om oude identiteiten, patronen en relaties los te laten die niet meer passen.
Ik herken dat extreem; het voelde precies als wat ik de afgelopen tijd zelf heb meegemaakt.
En ik zag het ook om me heen: zoveel mensen die heftige dingen moesten meemaken, dingen die je niet kunt fixen, maar wel zeer pijnlijk of onzeker waren.
Wat me raakt aan de metafoor van de rups en de vlinder, is dat de rups in de cocon eerst helemaal uiteenvalt.
Alles wat vorm had, lost op. En juist daarin kan iets nieuws ontstaan: een versie van jezelf die je nooit had kunnen bedenken.
De afgelopen tijd ben ik noodgedwongen stilgezet door mijn lichaam, door een hersenbloeding.
En alles wat vanzelfsprekend was, viel weg;
Werken, steeds maar doorgaan, dragen, energiek zijn, sociaal zijn, er zijn voor anderen zoals ik dat gewend was.
Het voelt alsof ik in een cocon ben beland;
Donker, teruggetrokken, leeg, en geen idee wie ik precies ben.
Wat ik wél weet, is dat ik mijn oude versie niet meer terug wil.
Wie ik ga worden als ik uit mijn cocon kom? Daar heb ik nog geen idee van.
Ik leef in het moment en vertrouw dat het vanzelf weer licht wordt.
Astrologisch gezien draagt 2026 een andere energie:
Meer ruimte om vanuit die leegte voorzichtig iets nieuws te laten ontstaan.
Niet omdat we het al weten, maar omdat we nog dichter bij onszelf zijn gekomen en ons laten leiden door het leven zelf.
✨ Voor 2026 wens ik ons allemaal dat het een jaar mag zijn waarin we niet terugkeren naar wie we waren, maar stap voor stap ontpoppen tot de prachtige vlinder die we ten diepste zijn. ✨