Er zijn momenten waarop je diep van binnen voelt dat je leven niet meer in lijn is met wie je werkelijk bent, dat er iets in jou roept om verder te groeien. Maar deze sprong nemen is niet gemakkelijk. Je hoofd probeert je tegen te houden, je angsten nemen het over, terwijl je ziel juist het tegenovergestelde zegt: spring en vertrouw. Ook al weet je niet waar deze reis je zal brengen, diep van binnen voel je dat dit een pad is dat je moet volgen.
Pamela Kribbe beschrijft in haar boek Bezield Leven een krachtige metafoor die ons dit proces prachtig uitlegt:
“Gaan leven vanuit je ziel voelt alsof je op de rand van een hoge klif staat en je jezelf in de oceaan werpt. In het begin duik je diep onder water. Het is donker, je hebt geen idee waar je heen gaat, en het lijkt alsof je verder wegzinkt dan je ooit had gedacht. Het lijkt alsof je er nooit meer uit zal komen. Maar dan, langzaam, begin je instinctief naar de oppervlakte te zwemmen. Het licht komt dichterbij, je voelt je kracht terugkeren. Uiteindelijk komt je hoofd boven water, je ziet de lucht, de zon straalt en je weet: dit is de plek waar ik altijd naar heb gezocht. Een plek waar je je thuis voelt, een plek in jezelf. Je ontdekt dat liefde niet van buitenaf komt, maar diep van binnen in jou leeft.”
Leven vanuit je ziel vraagt steeds opnieuw om de sprong in het onbekende te maken. Het vraagt ‘ja’ te zeggen tegen alles wat zich aandient in je leven en te gaan luisteren naar de stem van binnen.
En soms gebeurt er iets in je leven, waardoor je opeens wordt gedwongen een sprong te maken. Een partner die vertrekt, een burn out, een ontslag. Vertrouw erop dat ook dit kennelijk de bedoeling is, waardoor je wordt uitgedaagd om een andere koers te gaan varen in je leven. Het vraagt je het oude los te laten en een sprong in het onbekende te gaan maken.
Iedere sprong brengt je dichter bij wie je werkelijk bent. En ja, die sprong vergt moed – de moed om je over te geven aan het onbekende, om door je eigen donkere gevoelens te reizen, die je het liefst zou willen vermijden, maar die simpelweg gevoeld willen worden, zodat ze verwerkt kunnen worden. Maar het is precies deze sprong die je dichter bij je essentie brengt, naar datgene wat jij in wezen bent.