20 Jaar geleden is er een belangrijk keerpunt ontstaan in mijn leven. Ik had het net uitgemaakt met mijn toenmalige vriend. Maar aangezien ik net terug was gekomen van een paar maanden reizen, had ik op dat moment ook geen geld, geen baan, geen huis en tot overmaat van ramp kreeg ik ook nog een conflict met mijn moeder, waardoor ik voor mijn gevoel opeens niets meer had.
En toch voelde ik dat het klopte wat ik had gedaan.
Ik herinner me nog dat ik toen logeerde bij een vriendin en ik een paar dagen extreem verdrietig was en geen idee had hoe het allemaal verder moest.
Nadat ik me een paar dagen intens ellendig had gevoeld, werd ik ’s morgens wakker met de zon op mijn gezicht. Ik besefte me dat dit de eerste keer was dat ik echt trouw was geweest aan wat ik van binnen voelde. Ik had een besluit gemaakt op basis van wat ik voelde in plaats van wat ‘hoorde’ of wat ‘verstandig’ was.
Het verdrietige gevoel maakte plaats voor een ongekend goed gevoel en opeens was het crystal clear wat ik wilde gaan doen in mijn leven. En dat was dat ik mijn buikgevoel wilde gaan leven in mijn leven en wilde gaan leren hoe ik mensen kon helpen om hun buikgevoel te gaan volgen.
Dit besluit heeft ervoor gezorgd dat ik op alle vlakken van mijn leven steeds weer ging handelen vanuit mijn gevoel, niet wetende wat het me zou gaan brengen.
Ook al heb ik hierdoor ook grote angsten moeten aankijken, heb ik een uitermate uitdagende tijd gehad in mijn relatie en heb ik vaak geen idee gehad waarom ik deed wat ik deed, dit besluit is het mooiste besluit geweest wat ik heb gemaakt in mijn leven.